ხუთშაბათს, შუაღამისას, საწარმოო ზედამხედველმა დამირეკა. წყლის ბაზაზე დამზადებული აკრილის ემალის ახალი ხაზი იმდენად ქაფდებოდა, რომ მზა საღებავი ისე გამოიყურებოდა, თითქოს ბლენდერში ყოფილიყოს ათქვეფილი. ნიმუშები სავსე იყო წვრილი ნახვრეტებით, ხოლო შესასხურებელი კაბინა პანელებს ისეთი სიხშირით უარყოფდა, როგორიც წლების განმავლობაში არ გვქონია. ჩვენ უკვე ვცადეთ დემულსიფიკატორის დოზის გაზრდა თავდაპირველი 0.2 %-დან 0.5 %-მდე, მაგრამ ქაფი მხოლოდ გაუარესდა. იმ ღამემ გვაიძულა, შეგვეწყვიტა დემულსიფიკატორის შერჩევის უბრალო, “მცირედით მეტის დამატების” საკითხად განხილვა.